5 juli 2020

Bij mij in de buurt ........ Knobbelzwanen

Een paar weekjes geleden liep ik op een zondagmiddag bij ons door het park en zag deze 2 zwanen de hele tijd naast elkaar van de ene naar de andere kant van het water zwemmen. 
Eerst dacht ik dat zij een beetje verliefd op elkaar waren en zich voor elkaar zo mooi maakte, maar het bleken 2 mannetjes te zijn die elkaar duidelijk maakte waar de grens van hun territorium was.


Aan de ene kant van de scheidingslijn zat mamma zwaan op haar nest en aan de andere kant zwom de andere mamma met haar jongen. Dit had ik nog nooit gezien. 


Mamma zwaan had haar nest op een eilandje in het brede gedeelte van het water gebouwd en zat op haar eieren. 
Zij werd bewaakt door deze 2 Afrikaanse ganzen. Als de ganzen onraad roken, begonnen zij verschrikkelijk lawaai te maken. Hierdoor kwam pappa zwaan meteen aangezwommen om te kijken wat er aan de hand is. 
Ik ben nog een aantal keer teruggegaan om te kijken en ook toen zaten de ganzen nog steeds op wacht. 


Omdat pappa zwaan het kennelijk niet helemaal vertrouwde dat ik aan de kant, weliswaar op een afstand, stond om foto's te maken kwam hij, al blazend, maar even een kijkje nemen.
Omdat ik de zwanen niet wilde storen en zeker geen boze zwaan achter mij aan wilde hebben, ben ik een stuk achteruit gegaan waarna pappa zwaan weer tevreden weg zwom. 

Ik ben nog teruggelopen naar "de andere kant van de scheidingslijn" om nog een paar foto's van mamma zwaan met haar kleintjes te maken. Wat hebben die kleintjes een hoog knuffelgehalte!


Kijk dit kleintje genieten van zijn hapje.


Dit kleintje had zo'n slaap dat hij zijn oogjes bijna niet open kon houden.


Zo'n slaap ……….


Oooh, even tegen mamma aankruipen en een middagdutje doen ……… 


De andere kleintjes waren, net als mamma, bezig een lekker maaltje bij elkaar te vissen.


Deze twee waren onafscheidelijk.


Om op te vreten ……… wat een knuffelbeestje!

Van de week zag ik de volwassen zwanen met hun kleintjes weer zwemmen. Wat zijn de kleintjes inmiddels al gegroeid! Ik ben blij dat het zo goed met ze gaat en hoop dat ze uit zullen groeien tot mooie volwassen zwanen.

Tot de volgende keer!
Annette






13 mei 2020

Lepelaarsplassen

Vorige week zondag ben ik naar de Lepelaarsplassen geweest. Heel stom, het ligt bijna bij mij om de hoek, maar ik was er nog niet eerder geweest. Wat een schitterend natuurgebied! Echt een aanrader om een keer te bezoeken als je in de buurt bent.



De Lepelaarsplassen zijn in 1968 ontstaan bij het droogleggen van Zuid Flevoland en is sinds 1971 aangewezen als natuurreservaat. 
Samen met het Wilgenbos en de Oostvaardersplassen vormt het gebied het 'Nationaal park Nieuw Land'. Het is een natuurgebied dat bestaat uit plassen, rietvelden en natte graslanden en is daardoor een paradijs voor water- en moerasvogels. 
Grote aantallen vogels komen naar de Lepelaarsplassen om nesten te bouwen en hun kuikens groot te brengen. In greppels, slootjes en poelen zitten stekelbaarsjes, kikkers en grote insekten: het is een geliefd jaaggebied voor de grote zilverreiger, blauwe reiger , lepelaar en roerdomp. Omgeknaagde bomen verraden de aanwezigheid van bevers.
(Bron: www.nationaalparknieuwland.nl/lepelaarsplassen)

Over het smalle wandelpad, meer een graspad tussen onder andere het fluitekruit en koolzaad, ben ik naar de observatiehut aan de grote plas gelopen. Het wandelpad was op zich al een "feest"; aan de ene kant hoorde je volop vogels zingen (helaas lieten zij zich niet zien) en aan de andere kant hoorde je het kwaken van de kikkers in de sloot. Verder hoorde je niets. Kortom het was echt genieten van de ruige natuur, de vlinders, het gezang van de vogels. Eigenlijk was het genieten van alles!

Boterbloem

Fluitekruid

Smeerwortel

Dovenetel



Zwaluw (had een nest in de observatiehut gebouwd)


Koolwitje

Rups van ……. ?

Koolwitje

Dagpauwoog

Tot de volgende keer!
Annette




1 mei 2020

Rondje Kotterbos - Almere

Afgelopen zondag ben ik sinds tijden weer eens naar het Kotterbos geweest. Voorheen liep ik daar vaak met Riley, maar nu hij er niet meer is ga ik er niet zo gemakkelijk meer heen. Ik mis mijn grote lummel nog steeds.
Aangezien er in deze Corona tijd met mooi weer veel buurtjes in het park bij mij in de buurt lopen, komt er van daar rustig foto's maken niet veel terecht. Dus toch maar de stoute schoenen aangetrokken en gewapend met camera naar het Kotterbos gegaan. Helaas viel het een beetje tegen; de vele Distels waren voor een groot gedeelte weggehaald en van wat er nog stond begonnen de bloemen net een beetje kleur te krijgen. De vlinders lieten het afweten, alleen een paar hommels waren druk in de weer op de paardenbloemen. Een beetje teleurgesteld reed ik weer naar huis.
Nou ja, volgende keer beter ………

Anemoon

Ooievaarsbek

Ooievaarsbek

Paardenbloem

IJzerhart (denk ik)

Hommel op paardenbloem

Hommel op paardenbloem

Distel

Op de terugweg moest ik stoppen om een paar Grauwe Ganzen met jongen over te laten steken. Leuk hoor om te zien hoe de kleintjes er nieuwsgierig om zich heen kijkend achteraan waggelen.




Tot de volgende keer!

Annette

12 april 2020

Voorjaarsbloeiers

Naast de schitterende bloesems en Magnolia's die in het voorjaar zo mooi bloeien, zijn er natuurlijk ook andere voorjaarsbloeiers die zich van hun allerbeste kant laten zien.
Ik laat hieronder een selectie zien van de voorjaarsbloeiers die ik de laatste tijd gemaakt heb, maar eerst nog even dit ……

Vorig jaar las ik een heel leuk stukje op natuurfotografie.nl dat geschreven was door Jowan Iven, over het fotograferen met een boterhamzakje met in het midden een gaatje, over je lens. Hierdoor kan je foto's maken met het effect van een 'softfilter'. Het leek zo makkelijk, maar in eerste instantie lukte het niet goed en heb ik (een beetje driftig) het zakje weggegooid. Ik moet toegeven dat als het niet meteen lukt, ik niet het geduldigste persoontje ben. Toch bleven de mooie foto's die Jowan Iven bij zijn stukje had geplaatst, door mijn hoofd spoken. Ik wilde gewoon ook zulke mooie foto's maken. De nieuwe poging ging een stukje beter maar scheurde het zakje. In mijn laatste poging heb ik een pantykousje over mijn lens getrokken en in het midden een gaatje geknipt om door scherp te stellen. Dit werkte voor mij een stuk beter dan het boterhamzakje. In de onderstaande selectie zie je dan ook een paar foto's met pantykousje. Het is mij dus toch nog gelukt!!!









Tot de volgende keer!
Annette

30 maart 2020

Lentekriebels

Ja hoor, ik heb het weer …………. ik word onrustig en krijg kriebels in mijn buik. Net als voorgaande jaren rond deze tijd. 
De temperatuur gaat stijgen, de zon laat zich vaker zien en de vogels zingen het hoogste lied. Maar het is vooral de bloesem en de Magnolia van de overburen die wat kleur beginnen te krijgen. Dan ineens staan ze beide in bloei en dan weet ik waar ik last van heb ……… LENTEKRIEBELS!!!
Van de bloesem die in bloei staat kan ik zo intens genieten. Het geeft een bepaald soort gevoel, een soort geluksgevoel. De tere bloemen met de zachte kleuren; schitterend. Voor mij begint de lente dan echt.   

Vlak bij mij in de buurt zijn een aantal 'bloesemlaantjes'. Aan weerskanten staan bomen en de bloeiende bloesem vormt één 'dak' van bloemen. Ieder jaar moet ik daar gewoon weer naar toe, uiteraard met camera. Inmiddels heb ik hiervan al zoveel foto's gemaakt, maar ieder jaar gaan ze toch weer op de foto. De uitdaging is om de bloesem mooier dan voorgaande jaren te fotograferen. Of dat gelukt is ....……. ??










Als laatste nog twee foto's van de Magnolia.


Blijf allemaal gezond en let goed op je zelf en op anderen.

Tot de volgende keer!

Annette








10 maart 2020

Struinen over de hei op de Veluwe

Getverderrie, wat was het de afgelopen dagen nat, koud en grauw weer. Het voorjaar is helaas nog ver te zoeken. Alhoewel, afgelopen zaterdag brak het zonnetje door en was het zo goed als windstil.  Dat was genieten! Ik heb dan ook meteen met mijn camera gepakt en ben een stuk over de heide gaan lopen, deze kans kon ik toch niet zo maar voorbij laten gaan...…..
De heide zelf was nog somber en doods, maar er bleef genoeg over om te fotograferen.


Rendiermos

Geweizwam

Bekermos

Zwavelzwam

 
Gele trilzwam

Tot de volgende keer!
Annette

23 februari 2020

De zeehonden van Ecomare

Een weekendje Texel is niet compleet zonder een bezoekje aan Ecomare. Sinds 1952 worden hier zeehonden opgevangen. In het algemeen zijn het zeehonden in hun eerste levensjaar. Zij zijn ziek of verzwakt of zijn hun moeder in de zoogperiode kwijtgeraakt. Als de zeehonden zo'n 30 kg wegen worden zij weer vrijgelaten in de Noordzee.

Door de storm van de afgelopen weken is het op dit moment druk in de opvang; 11 grijze zeehonden en 6 gewone zeehonden. De grijze zeehonden zijn deze winter geboren (in de maanden januari en februari). De kans dat een pup in de problemen komt zijn de eerste levensmaanden het grootst. De gewone zeehonden zijn wat ouder, zij zijn zo'n driekwart jaar, en zitten vooral door longworminfectie in de opvang. In hun eerste jaar zijn vooral de gewone zeehonden hier vatbaar voor.

Zeehonden raken niet aan mensen gehecht. Het zijn wilde dieren en dat blijven ze ook. Hierdoor kunnen zij zich straks zonder problemen weer zelfstandig redden in zee.






Dit is één van de 2 Bruinvissen die permanent bij Ecomare verblijven. Het zijn 2 mannetjes die zich niet in de natuur kunnen redden. Ze zijn allebei als jong dier opgevangen door SOS Dolfijnen nadat zij hun moeder waren kwijtgeraakt. Hierdoor hebben zij niet geleerd om te jagen en is hun kans op overleven in de natuur nul.



Tot volgende keer!

Annette