Posts tonen met het label Zwitserland. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Zwitserland. Alle posts tonen

10 oktober 2026

Augustus - Vlinders en libellen

Dit is mijn laatste blog met vlinderfoto's voor dit jaar. Tijdens onze vakantie in Zwitserland heb ik een flink aantal foto's van vlinders en libellen kunnen maken. De tuin bij ons vakantiehuis ligt van zonsopkomst totdat hij achter de bergen verdwijnt, volop in de zon. Er staan veel aantrekkelijke bloemen voor de vlinders, bijen, hommels etc. De libellen zijn meer geïnteresseerd in de grote vijver. Door het uitblijven van regen, waren veel bloemen al behoorlijk op hun retour of al helemaal verdort. 

Voor het eerst is het mij gelukt om foto's van vlinders in hun vlucht te kunnen maken. Ze zijn misschien niet helemaal perfect, maar ik ben er blij mee en daarom laat ik ze hier zien.

Iedere dag kwam zij voorbij; de Koninginnepage. Eerst als een schaduw boven het zonnescherm om vervolgens meestal op de vlinderstruik te landen. Iedere dag hetzelfde ritueel. Bij een aantal Koninginnepages waren de vleugels, met name aan de achterkant, beschadigd. Een enkeling was nog helemaal 'in tact'. 







Eén dag liet het Icarusblauwtje zich heel even zien. De Rudbeckia was zijn favoriete plant. Het Icarusblauwtje steekt mooi af tegen de gele bloemen, alleen jammer dat het licht hard was. Wat leuk dat het blauwtje besloot om op het moment dat ik de foto's maakte, besloot om weg te vliegen. Het leverde, voor mij in ieder geval, bijzondere plaatjes op. 





De Distelvlinder heb ik bij mij in Almere dit jaar niet gezien. Tijdens de vakantie was zij een vaste gast in de tuin. Ook hier was de Vlinderstruik de favoriet voor de nectar. Later in de middag was een door de zon opgewarmde steen ook zeer aantrekkelijk.






De Atalanta liet zich niet makkelijk fotograferen. Dat kwam doordat ze maar even ergens op gingen zitten om vervolgens bij een kleine beweging, weer snel weg te vliegen. Twee keer heb ik een foto van de Atalanta kunnen maken, waarvan de foto op de kiezelsteentjes niet zo mooi is. 



Van het Koolwitje heb ik maar één foto gemaakt waar ik wel tevreden mee ben.


Een hele trouwe gast in de tuin was het Hooibeestje. Iedere dag zaten er meerderen op de Rudbeckia. Op de eerste foto zie je mooi de haartjes op de vleugeltjes van dit kleine vlindertje. Kijk eens goed naar de laatste foto..... heb je ooit zo'n treurig kijkend vlindertje gezien?




Dit was de eerste keer dat ik een Argusvlinder heb gezien. Heel leuk om deze vlinder dan tijdens de vakantie te kunnen fotograferen. Eén keer zat zij op een stuk karton (dat is dus een waardeloze foto) en één keer op de Vlinderstruik. 


De laatste foto's van de vlinders zijn die van de Kolibrievlinder. Ik vind het iedere keer weer bijzonder om te zien hoe deze vlinder vliegensvlug haar vleugels beweegt en met haar lange tong de nectar opzuigt. Zij komt aanvliegen en voordat je het weet is zij alweer weg. 





De vijver was het terrein van de Libellen en dan met name de Paardenbijter. Het mannetje vloog druk in de rondte (iedere keer hetzelfde patroon) en het vrouwtje zette, volgens mij, eitjes af. 



Deze bejaarde Paardenbijter bekeek het allemaal vanaf een steen bij de vijver. Haar vleugels zijn flink beschadigd. Ik denk dat het mannetje haar te pakken heeft gehad. Op de onderste foto klimt zijn via het riet uit het water nadat het mannetje met veel kabaal van deze plek wegvloog.



Dit blog sluit ik af met nog een paar foto's van andere bezoekers aan de tuin. 

Honingbij

Zwarte houtbij

Honingbij

Tot de volgende keer!





 







 


 


1 november 2022

Zwitserland - Thunersee en Thun

Zoals in het vorige blog (Zwitserse vlinders) beloofd, deze keer foto's van de omgeving van de Thunersee (het Meer van Thun). Het meer is genoemd naar de stad Thun aan het noordwesten van het meer. Eerst even een stukje historie: Na de laatste ijstijd vormde zich daar waar nu de Thunersee en de Brienzersee liggen, de Wendelsee. Door materiaal, zoals bijvoorbeeld kiezelstenen of zand, dat door de rivieren meegenomen werd naar de Wendelsee, werd in het midden van het meer een ophoping gevormd. Hier ligt nu de plaats Interlaken. De naam Interlaken is een samenvoeging van inter (= tussen) en laken (lacus = meer). Aan de westkant van Interlaken ligt de Thunersee en aan de oostkant ligt de Brienzersee. 

Tot zover de historie en nu terug naar het heden. 'Ons' vakantiehuis (het onderste gedeelte is voor ons) staat in het plaatsje Aeschi bei Spiez. Het dorp ligt op 850 meter hoogte.

Aan de ene kant van het dorp heb je mooi uitzicht over de Alpen en aan de andere kant een mooi uitzicht over het meer. 

Uitzicht richting Thun

Uitzicht richting Interlaken

Foto's van de Alpen komen in één van de volgende blogs over Zwitserland aan de beurt.

Over zowel de Thuner- als de Brienzersee vaart, naast de moderne schepen, een radarboot. De radarboten zijn jaren geleden gerestaureerd en een bezienswaardigheid op beide meren. 
De boten verbinden de diverse plaatsen/plaatsjes langs het meer met elkaar. 

radarboot 
 
nieuwe boot

De foto van de radarboot is niet helemaal scherp in dit blog. Waarom? Geen idee; de originele foto is wel scherp. 

Tegenwoordig ben je natuurlijk niet meer afhankelijk van de (radar)boot om van de ene kant naar de andere kant van het meer te komen. De weg langs het meer loopt door de verschillende plaatsen en plaatsjes die aan het meer liggen. Dit gedeelte is mijn favoriet.  




De foto's zijn met mijn telefoon vanuit de auto gemaakt omdat er nergens een plekje is om de auto langs de kant te zetten.  

Foto's van Interlaken heb ik niet. Interlaken trekt heel veel (niet actieve) toeristen aan en is daardoor een 'stad' dat voor een groot gedeelte uit kolossale hotels bestaat. Wij rijden er wel door heen of doen er boodschappen als het zo uitkomt, maar daarna is het weer snel wegwezen. Wij zijn meer van de kleine plaatsjes en de bergen. 

Thun daarentegen is wel een leuke stad met historische gebouwen, indrukwekkende hoge trottoirs, een kasteel en een prachtig uitzicht over het meer met in de verte de Alpen.
Thun dankt zijn naam aan het Keltische woord Dunum, wat vestingstad betekent.
Het kasteel (Schloss Thun) is het symbool van de stad. De torens zijn tussen de jaren 1180 en 1190 gebouwd. In deze torens is een historisch museum ondergebracht met vondsten uit de laatste 800 jaar die betrekking hebben op de regio en zijn geschiedenis. Het pronkstuk van het kasteel is de gerestaureerde ridderzaal uit het jaar 1200. 


Het raadhuisplein met het raadhuis uit het jaar 1600



De historische verhoogde trottoirs in de oude binnenstad van Thun zijn uniek. Zowel boven als beneden zijn winkeltjes en een paar eetgelegenheden gevestigd. 




Thun heeft 2 historische houten voetgangersbruggen met stuwen over de rivier de Aare. De Aare ontspringt aan de Oberaargletsjer in de oostelijke Berner Alpen en loopt via de Brienzersee en Thunersee richting Bern. Daar stroomt de Aare verder richting Bielersee om uiteindelijk uit bij Koblenz, na 291 km afgelegd te hebben, uit te monden in de Rijn. 



Tot zover het eerste blog over Zwitserland. Omdat wij al vele jaren in dit gedeelte van Zwitserland komen, maak ik tegenwoordig minder foto's van de omgeving. Daarom heb ik zowel oude als nieuwe foto's gebruikt. Ik hoop dat de oude foto's niet storend gevonden worden.


Wat leuk dat je de moeite hebt genomen om mijn blog te bezoeken.
Dank je wel voor je reactie die je achtergelaten hebt.

Groetjes,
Annette