Januari - Nog meer sneeuw

De eerste week van januari was natuurlijk geweldig met de flinke laag sneeuw. Eindelijk, na 5 jaar weer een echte winterse periode. Wie had toen kunnen bedenken dat er eind januari nog een keer sneeuw zou vallen? Voor mij was het in ieder geval een complete verrassing.

Vanaf eind januari tot en met de eerste week van februari waren wij op de Veluwe. De eerste avond begon het laat een klein beetje te sneeuwen. Alles was bedekt met een dun laagje poedersneeuw. De volgende ochtend lag er een behoorlijke laag sneeuw. Wat een verrassing!

Na het ontbijt snel mijn jas en schoenen aangetrokken en een wandeling over de hei en door het Otterlose bos gemaakt. Wat een sprookjes wereld! Er waren nog niet veel mensen op pad en het was zo ontzettend stil. 

Voor ons vakantiehuis was de huls bedekt met een dikke laag sneeuw. Jammer dat de rode bessen ontbraken, anders was het helemaal een mooi plaatje geweest. 

Als eerste ben ik naar de hei met de zandverstuiving gelopen. Op de hei staan prachtige vliegdennen. Zo bijzonder door hun vorm. Het licht op de hei was heel apart. Soms leek het alsof ik in een zwart/wit film terecht was gekomen. 

Vanaf de hei nog een rondje door het Otterlose bos gemaakt. Zelfs de dunste takjes van de bomen waren bedekt met sneeuw. 

Inmiddels was het alweer een beetje aan het dooien en viel er sneeuw vanuit de bomen naar beneden. Jammer, maar ik heb meer dan genoten van mijn wandeling in de sneeuw. Dan maar terug naar huis en lekker opwarmen met een kop thee bij de open haard. 

 

Januari - sneeuw!

Wat een mooi begin van 2026. In de eerste week van januari was er sneeuw. Niet van dat poedersneeuw, maar echt een laag van een aantal centimeters dik. Niet alleen voor de kinderen was het dikke pret, ook volwassenen genoten volop van de sneeuw. Er werden sneeuwpoppen gemaakt en de slee kon van zolder gehaald worden. De sneeuw gaf helaas ook de nodige overlast in de zin van gladde wegen, ongelukken en het openbaar vervoer dat niet meer kon rijden. 

De natuur was prachtig en dat moet natuurlijk op de foto. De onderstaande foto's zijn bij mij in de buurt gemaakt. Het plantsoen aan het einde van de straat waarin ik woon, wordt omringd door bomen. De sneeuw was tegen de stammen opgestoven en dat maakte van de boomstammen een waar kunstwerk. 

Langs de sloot staan grote treurwilgen. De takken van de bomen waren volledig bedekt met sneeuw en dat maakte de bomen heel bijzonder. 

Hiervandaan ben ik doorgelopen naar het park bij mij in de buurt. Het was er druk met mensen die de kans om een wandeling door de sneeuw te maken niet voorbij wilden laten gaan. 

In het park kwam ik 2 buren tegen die allebei een pup hebben. Zij zagen voor het eerst sneeuw en dat was natuurlijk ontzettend interessant. Dit gold niet voor Puck (9 maanden), een kruizing tussen een dwergpoedel en een toypoedel. Zij wist niet of zij het nu wel of niet leuk moest vinden. Uiteindelijk is zij er maar bij gaan zitten om alles eens goed te overdenken en in zich op te nemen.

Heel anders was het bij Fleur, een golden retriever van 7 maanden. Fleur wist van gekkigheid niet wat zij moest doen: als een dwaze rende zij door de sneeuw, ging erin liggen rollen en graven om vervolgens doodmoe naar huis te gaan.

Al snel daarna begon het te dooien en was de sneeuwpret voorbij. Op dat moment wist ik nog niet dat wij aan het eind van de maand nog een keer sneeuw zouden krijgen. Hier gaat mijn volgende blog over: sneeuw op de Veluwe. 

Juli

In de maand juni heb ik maar heel weinig gefotografeerd en ben ik meer bezig geweest met het bewerken en uitzoeken van de foto's van de bruiloft. Een tijdrovende klus, maar ontzettend leuk om te doen. 

Door naar juli: 3 weken naar de Veluwe. Rob kan van daaruit werken en ik vermaak mij prima met mijn camera; het vastleggen van de vogeltjes en de prachtige omgeving. Op de hei ontmoette ik iemand van een hondenuitlaatservice die haar website wilde vernieuwen. Hiervoor heb ik op haar verzoek een aantal foto's gemaakt. Hoe leuk is dat?!

Door het prachtige weer begon de hei eind juli al voorzichtig te bloeien

Lopend over de hei zag ik vlak voor mijn voeten deze heivlinder op het pad zitten. Na eerst een paar keer te zijn weggevlogen, bleef hij dan eindelijk even zitten

Op een groot grasveld dat in het verleden als parkeerplaats diende, maar nu teruggegeven is aan de natuur, groeien nu jonge vliegdennen en wilde bloemen, waaronder het Jakobskruid. Dit kruid werd druk bezocht door de boomblauwtjes

Even verderop zat een hooibeestje verscholen tussen de grassprieten

In de heuveltjes rondom het huis zijn een aantal muizenholletjes. De hele dag door komen zij vanuit hun holletjes aangerend om zich tegoed te doen aan het vogelvoer en de pinda's op de voerplankjes en het kleine schommelbankje

Deze muis moest op zijn tenen staan om over de grassprietjes heen te kijken

Ondertussen gingen de vogels hun eigen gang bij de voerplakjes of sloegen alles eens gade vanaf een rustige plek

En dat alles onder het toeziend oog van deze "Sherlock Holmes", verdekt opgesteld achter een hoge grasspriet

Veel te snel waren de 3 weken weer om. Maar ik klaag niet hoor, het was heerlijk en ik heb volop genoten van alles.   

  

Januari

Wat een vreselijke ongezellige, grijze, natte en koude maand was januari. Bah, ik vond er helemaal niets aan. Ik ben daardoor ook niet veel met mijn camera op pad geweest. Omdat ik mij voorgenomen heb om in ieder geval iedere maand één blog te maken, wordt het deze keer een kort verhaal. 

In mijn vorige blog "Jaaroverzicht 2024 deel 2" liet ik bij de maand november een foto zien van de bomen die langs de waterkant bij mij in de buurt staan. Nu de bomen zo kaal zijn, heb ik nogmaals een foto van deze bomenrij gemaakt, maar met de aandacht op de mooie stammen. 

Na een paar foto's van de bomenrij genomen te hebben en ik tevreden was met het resultaat, zag ik bij het teruglopen naar huis deze, niet meer zo mooie, bessen tussen de andere kale struiken staan. Toch een klein beetje kleur in de natuur.

Een paar dagen later was er mist, maar dat weerhield mij er niet van om toch even op pad te gaan. Ik wilde op de dijk langs het Markermeer een paar foto's maken van de eendjes die daar rond dobberden en van een baken dat aan het eind van een soort kleine pier staat. Leuk bedacht, alleen was door de mist het baken niet te zien. Het zicht was niet verder dan deze bomen die op de pier staan.

Bij de foto hierboven kwam net een vogel aangevlogen op het moment dat ik de ontspanknop indrukte, wat de foto net wat leuker maakt. 

Wat was het koud en wat stond er een wind langs het water. Mijn vingertoppen die uit mijn handschoenen staken, deden gewoon zeer van de kou en het gevoel was er een beetje uit verdwenen. Nog snel een foto gemaakt van deze Kuifeendjes die ineengedoken in het water dreven.

Nu, zo tegen het eind van januari, zie je kleine voorbodes van de lente tevoorschijn komen. De Magnolia staat volop in de knop en in de plantenbak in mijn tuin staan de Sneeuwklokjes al in bloei. 

Kijk, daar word ik nou vrolijk van. Laat de lente maar komen!

Iedereen hartelijk dank voor de leuke reacties op mijn vorige blog "Jaaroverzicht 2024 deel 2". 

 

 

Natuurpark Lelystad

Vorige week ben ik samen met mijn vriendin naar Natuurpark Lelystad geweest. Al een aantal jaar roep ik dat ik er heen wil, maar om de één of andere reden kwam het er niet van. Eigenlijk onzin natuurlijk, want Lelystad ligt niet ver van Almere dus ben je er zo. Nu ik er eenmaal geweest ben en er volop heb genoten, ga ik er zeker vaker naartoe. 

Het natuurpark is in de jaren 1970 ontstaan omdat de Amsterdamse dierentuin Artis behoefte had aan extra ruimte voor grote hoefdieren. In het park worden in grote omheinde terreinen allerlei dieren uit het Euraziatische gebied gehouden die in het wild niet vaak meer voorkomen of (ernstig) gedreigd zijn, zoals Wisenten, Pater-Davidsherten en Przewalskipaarden. Het is ook de enige plek in Nederland waar Elanden rondlopen. 

Het natuurpark is 400 ha groot en bestaat afwisselend uit waterpartijen, rietvelden, grasland en gemengd bos. De grotere plassen in het park zijn ontstaan door zandwinning voor de aanleg van de nabijgelegen A6. 

(tekst over het natuurpark: Wikipedia)

Deze ooievaar had een mooie plek voor haar nest uitgezocht; net voorbij de ingang van het park. Vanuit de hoogte kon zij alles mooi in de gaten houden.

Daarna door naar de Otters, maar die lieten zich helaas niet zien. Dan maar verder naar de Pater-Davidsherten. Deze herten leefden oorspronkelijk in grote delen van China. In 1865 werd het door Pater Armand David, een Franse missionaris, ontdekt en naar hem vernoemd.

In de grote plas in het leefgebied van de Pater-Davidsherten is een wand voor/met IJsvogelnesten gemaakt. Een paar IJsvogels hebben zich kort laten zien, om vervolgens weer snel hun nest in te duiken. Ik hoop ze een volgende keer te kunnen fotograferen.

Deze zwaan kwam voorbij gevlogen om vervolgens aan de andere kant van de plas op zijn gemak rond te zwemmen en af en toe naar eten te zoeken.

In één van de plassen zat deze eend op een boomstam te slapen. Een echte evenwichtskunstenaar om zo te kunnen blijven zitten. 

 

Langs de wilde zwijnen, waarvan alleen de ruggen van 2 vrouwtjes door de begroeiing te zien waren en de jonge zwijntjes zich niet lieten zien, op naar de Edelherten.

De wandelweg loopt dwars door het gebied van de Edelherten en de Elanden. De Elanden hebben zich niet laten zien. Deze Edelherten trokken zich niets van de mensen aan en gingen rustig door met het eten van gras. 

Deze Zanglijster zong uit volle borst. Hij was wat moeilijk te ontdekken in de dichte begroeiing.

Bijna terug bij de ingang (tevens uitgang) stond deze Wilde zwaan zichzelf in het water te bekijken. Of misschien vroeg hij zich af wie die vreemde vogel in het water zou zijn.

Er zijn nog een hoop dieren zoals de Eland, Otter, Przewalskipaarden en de Wisenten die ik deze keer niet gezien heb. Een goed "excuus" (alsof je dat nodig hebt ;-) ) om snel weer te gaan.