Maart - april: bloesem en voorjaarsbloemen

Het is nu half april en het voorjaar is volop aanwezig. De natuur ontwaakt steeds meer uit zijn winterslaap, de fruitbomen staan volop in de bloesem en de voorjaarsbloeiers zorgen voor steeds meer kleur. 

Rond eind maart staan de bloesembomen langs het voetpad vlak bij mij in de buurt volop in bloei. Ik kan het niet laten om er ieder jaar weer een paar foto's van te maken.  

Op de Veluwe zag ik al heel wat Magnoliabomen die hun bloemen verloren. Gelukkig stond de Magnolia van mijn overbuurman in Almere nog volop in de knop met hier en daar een knop die open was.

Eerder had ik een bak met kleine Viooltjes gekocht voor op de tuintafel. Hier stonden zij volop in de bloei. Mooi hoor, zo'n blauwe zee van bloemen. 

Een paar jaar geleden heb ik een plantenbakje met Blauwe druifjes gekregen. Toen zij uitgebloeid waren, heb ik ze in de grond gezet en heb er nu ieder jaar weer plezier van.

Eind maart staken de bloemen van de Blauwe druifjes net boven de grond uit. Niet veel later waren ze goed te zien en werden het er steeds meer.

Deze Blauwe druifjes vond ik onder de struiken in het park. Ze zijn iets groter en grover dan de Blauwe druifjes bij mij in de tuin.

Met een aantal buurtgenoten hebben wij in het park een voedseltuin aangelegd met onder andere verschillende soorten fruitbomen, zoals appel-, peren- en pruimenbomen. De fruitbomen, op de appel na, stonden volop in de bloesem: net een stukje Betuwe, maar dan in Almere-Buiten. 

Bij de bessenstruiken in de voedseltuin, is het begin van de vruchten al zichtbaar.

In het gras langs de wegen staan grote groepen Groot ereprijs in bloei. Mooie kleine, bijna blauwe bloemetjes die echt vragen om gefotografeerd te worden. 

In het park, vlak bij de Blauwe druifjes, stond een groepje Wilde hyacinten. Ik was er nu toch, dus ook die gingen op de foto.

Vorig jaar zag ik voor het eerst Pinksterbloemen op de rotonde en het grasveldje voor de gevangenis in Almere-Buiten. Dit jaar kon ik dichter bij huis blijven en stonden deze bloemetjes vlak bij mij in de buurt op een onooglijk grasveldje.

Tot zover een selectie van de foto's die ik gemaakt heb van de voorjaarbloeiers. Wat mijn volgende blog wordt, weet ik nog niet. Misschien de zwaan die weer haar nest langs de sloot heeft gebouwd, of de koolmeesjes die het nestkastje aan mijn schuur weer betrokken hebben, of misschien ook wel iets heel anders? 

Maart - Voorjaar op de Veluwe

In maart zijn wij weer voor bijna 3 weken naar de Veluwe geweest. Het bos was op zich nog erg grauw, maar hier en daar kwamen voorzichtig toch de eerste tekenen van het voorjaar tevoorschijn. Het bos was niet alleen kleurloos maar ook een beetje 'vogelloos'. Je hoorde overal vogels fluiten, alleen lieten zij zich heel weinig zien. Op de voerplankjes bleven het vogelzaad en de pinda's soms een paar dagen onaangeroerd liggen en de pindakaas pot, anders niet aan te slepen, hing bijna een week voordat de bodem in zicht kwam. Misschien waren zij druk bezig met een nestje bouwen of een partner zoeken óf komt het door de roofvogel die in de buurt van het huis zijn plekje heeft gevonden. Ik heb geen idee. 

Nu naar de foto's van de maand maart. Ik begin met de vogels. Bijzonder vind ik het dat in een dode boom langs de oprit naar het huis, een bonte specht haar nest wil maken. Eén keer heb ik haar, van achter de auto om haar niet te storen, gefotografeerd toen zijn door de ingang naar buiten keek. Ik voelde mij net een paparazzi. 

Door het mooie weer kwam de paddentrek al in de tweede week van maart goed op gang. Mijn speurtocht naar een vrouwtje met een mannetje op haar rug verliep niet erg succesvol. Wel kwam ik deze twee mannetjes tegen op weg naar de vijver om hun geluk te beproeven. 

Tijdens één van mijn speurtochten langs de vijver werd ik gadegeslagen door deze gans die het voor deed komen alsof hij sliep, maar dan wel met zijn ogen open. 

Om de gans niet verder te storen, heb ik een ander plekje langs de vijver gezocht om verder te speuren naar de padden. Opeens hoorde ik een hoop kabaal; het bleek een eend te zijn die uitgebreid, luidruchtig en nogal spetterend een bad nam.

Maart is natuurlijk ook de tijd van de lammetjes die geboren worden. Bij de schaapskooi op de Ginkelse Heide bij Ede waren half maart de lammetjes geboren. Zij lagen óf bij hun moeder (slapend) van het zonnetje te genieten óf renden achter elkaar aan en maakten rare bokkensprongen in de omheining bij de stal. Zo leuk om te zien! Als de lammetjes geboren zijn, is voor mijn gevoel de lente echt begonnen.

Het komt niet vaak voor dat de IJslandse paarden (of pony's) op de Posbank (Nationaal park de Veluwezoom) zo dichtbij staan. Het gaf mij mooi de gelegenheid om ze te fotograferen, terwijl zij ongestoord door bleven grazen.

Ik hoopte dat dit jaar, gezien het vroege voorjaar, de Bosanemonen voor het einde van de vakantie in bloei zouden staan bij Kasteel Staverden (tussen Uddel en Ermelo). Na er al een paar keer naartoe te zijn geweest, echter zonder succes, had ik op de allerlaatste dag van onze vakantie het geluk dat er net knopjes van de bosanemonen boven de grond uitkwamen. Hele stukken van het gras kleurden wit, net een tapijt dat daar uitgerold was. Jammer dat ik geen mooie foto's van de bloem in volle glorie heb kunnen maken, maar ik heb in ieder geval wel een paar foto's van de anemoontjes in knop. Beter iets dan niets, toch?!

Je kunt het niet goed op de foto's zien, misschien een beetje op de laatste foto, de mooiste knopjes van de bosanemonen stonden langs het water op een hele schuine waterkant. Om ze op de foto te krijgen, was nog een hele uitdaging. Het is gelukt, zonder natte kleren te hebben gekregen. Het resultaat zie je hier boven.

Teruglopend richting de parkeerplaats bij het kasteel Staverden, stonden in de berm langs de weg volop krokussen in bloei of in de knop met daartussen nog bloeiende sneeuwklokjes. Wat een prachtig en indrukwekkend gezicht. 

Tsja, aan alles komt een end; tijd om weer terug naar Almere te gaan. Wij hebben genoten van onze vakantie, het mooie weer en alles wat wij gezien hebben op de Veluwe.  

  

 

 

Januari - Nog meer sneeuw

De eerste week van januari was natuurlijk geweldig met de flinke laag sneeuw. Eindelijk, na 5 jaar weer een echte winterse periode. Wie had toen kunnen bedenken dat er eind januari nog een keer sneeuw zou vallen? Voor mij was het in ieder geval een complete verrassing.

Vanaf eind januari tot en met de eerste week van februari waren wij op de Veluwe. De eerste avond begon het laat een klein beetje te sneeuwen. Alles was bedekt met een dun laagje poedersneeuw. De volgende ochtend lag er een behoorlijke laag sneeuw. Wat een verrassing!

Na het ontbijt snel mijn jas en schoenen aangetrokken en een wandeling over de hei en door het Otterlose bos gemaakt. Wat een sprookjes wereld! Er waren nog niet veel mensen op pad en het was zo ontzettend stil. 

Voor ons vakantiehuis was de huls bedekt met een dikke laag sneeuw. Jammer dat de rode bessen ontbraken, anders was het helemaal een mooi plaatje geweest. 

Als eerste ben ik naar de hei met de zandverstuiving gelopen. Op de hei staan prachtige vliegdennen. Zo bijzonder door hun vorm. Het licht op de hei was heel apart. Soms leek het alsof ik in een zwart/wit film terecht was gekomen. 

Vanaf de hei nog een rondje door het Otterlose bos gemaakt. Zelfs de dunste takjes van de bomen waren bedekt met sneeuw. 

Inmiddels was het alweer een beetje aan het dooien en viel er sneeuw vanuit de bomen naar beneden. Jammer, maar ik heb meer dan genoten van mijn wandeling in de sneeuw. Dan maar terug naar huis en lekker opwarmen met een kop thee bij de open haard. 

 

Januari - sneeuw!

Wat een mooi begin van 2026. In de eerste week van januari was er sneeuw. Niet van dat poedersneeuw, maar echt een laag van een aantal centimeters dik. Niet alleen voor de kinderen was het dikke pret, ook volwassenen genoten volop van de sneeuw. Er werden sneeuwpoppen gemaakt en de slee kon van zolder gehaald worden. De sneeuw gaf helaas ook de nodige overlast in de zin van gladde wegen, ongelukken en het openbaar vervoer dat niet meer kon rijden. 

De natuur was prachtig en dat moet natuurlijk op de foto. De onderstaande foto's zijn bij mij in de buurt gemaakt. Het plantsoen aan het einde van de straat waarin ik woon, wordt omringd door bomen. De sneeuw was tegen de stammen opgestoven en dat maakte van de boomstammen een waar kunstwerk. 

Langs de sloot staan grote treurwilgen. De takken van de bomen waren volledig bedekt met sneeuw en dat maakte de bomen heel bijzonder. 

Hiervandaan ben ik doorgelopen naar het park bij mij in de buurt. Het was er druk met mensen die de kans om een wandeling door de sneeuw te maken niet voorbij wilden laten gaan. 

In het park kwam ik 2 buren tegen die allebei een pup hebben. Zij zagen voor het eerst sneeuw en dat was natuurlijk ontzettend interessant. Dit gold niet voor Puck (9 maanden), een kruizing tussen een dwergpoedel en een toypoedel. Zij wist niet of zij het nu wel of niet leuk moest vinden. Uiteindelijk is zij er maar bij gaan zitten om alles eens goed te overdenken en in zich op te nemen.

Heel anders was het bij Fleur, een golden retriever van 7 maanden. Fleur wist van gekkigheid niet wat zij moest doen: als een dwaze rende zij door de sneeuw, ging erin liggen rollen en graven om vervolgens doodmoe naar huis te gaan.

Al snel daarna begon het te dooien en was de sneeuwpret voorbij. Op dat moment wist ik nog niet dat wij aan het eind van de maand nog een keer sneeuw zouden krijgen. Hier gaat mijn volgende blog over: sneeuw op de Veluwe.