Mei - Bad Bentheim (Duitsland) en de Veluwe

De maand mei begon met een lang weekend naar Bad Bentheim, net over de grens bij Enschede. Een prachtige omgeving. Het grote kasteel is niet te missen, het torent boven de stad uit. Helaas is het kasteel op dit moment voor bezoekers gesloten. Jammer, ik had het kasteel graag van binnen bekeken. 

Na een paar leuke dagen waarin wij de omgeving van Bad Bentheim verkent hebben, via Ootmarsum weer naar huis gereden. 

Lang zijn wij niet thuis geweest. Half mei alweer, vanwege onderhoud aan ons vakantiehuis, bijna 2 weken op de Veluwe geweest. Wat kan het leven toch zwaar zijn! 

Als wij op de Veluwe zijn, ga ik graag naar Kasteel en landgoed Staverden, waar altijd wel iets te fotograferen is. 

Deze keer stonden de Boshyacinten, de laatste Pinksterbloemen en de Witte Dovenetel in de bloei. Er stonden ook grasveldjes vol met Madeliefjes, maar die waren helaas behoorlijk vertrapt.

Het blijft altijd leuk om naar de vogeltjes te kijken die op de voerplankjes afkomen. Rondom het huis hoorde je vogels uit volle borst zingen, maar ze lieten zich niet vaak zien. Waarschijnlijk hadden zij het te druk met hun nestjes of het vinden van een partner.

De Koolmeesjes hebben hun nestje in de houten muur onder de dakgoot gebouwd. Ik had gehoopt een jong Koolmeesje bij het nestje te zien, maar het was kennelijk hun tijd nog niet om uit te vliegen. 

De Koolmeesjes uit het nestkastje bij ons thuis zijn uitgevlogen in de tijd wij op de Veluwe waren. Ik hoop dat de Koolmeesjes volgend jaar weer ons nestkastje weten te vinden. 

Iedere dag ging het lekkerder ruiken rondom ons huisje op de Veluwe. In het gras staat namelijk een grote groep Lelietjes van Dalen. In de periode dat wij daar waren, kwamen er steeds meer bloemen uit. 

Dat zo'n klein bloemetje zo intens kan ruiken; heerlijk!

De maand mei voelde voor ons alsof wij al met pensioen waren. Eerst naar Bad Bentheim, dan een aantal dagen thuis om vervolgens naar de Veluwe te gaan. Nog een jaartje wachten en dan is het zover; het "echte" pensioen.  

 

 

 

Maart - april: bloesem en voorjaarsbloemen

Het is nu half april en het voorjaar is volop aanwezig. De natuur ontwaakt steeds meer uit zijn winterslaap, de fruitbomen staan volop in de bloesem en de voorjaarsbloeiers zorgen voor steeds meer kleur. 

Rond eind maart staan de bloesembomen langs het voetpad vlak bij mij in de buurt volop in bloei. Ik kan het niet laten om er ieder jaar weer een paar foto's van te maken.  

Op de Veluwe zag ik al heel wat Magnoliabomen die hun bloemen verloren. Gelukkig stond de Magnolia van mijn overbuurman in Almere nog volop in de knop met hier en daar een knop die open was.

Eerder had ik een bak met kleine Viooltjes gekocht voor op de tuintafel. Hier stonden zij volop in de bloei. Mooi hoor, zo'n blauwe zee van bloemen. 

Een paar jaar geleden heb ik een plantenbakje met Blauwe druifjes gekregen. Toen zij uitgebloeid waren, heb ik ze in de grond gezet en heb er nu ieder jaar weer plezier van.

Eind maart staken de bloemen van de Blauwe druifjes net boven de grond uit. Niet veel later waren ze goed te zien en werden het er steeds meer.

Deze Blauwe druifjes vond ik onder de struiken in het park. Ze zijn iets groter en grover dan de Blauwe druifjes bij mij in de tuin.

Met een aantal buurtgenoten hebben wij in het park een voedseltuin aangelegd met onder andere verschillende soorten fruitbomen, zoals appel-, peren- en pruimenbomen. De fruitbomen, op de appel na, stonden volop in de bloesem: net een stukje Betuwe, maar dan in Almere-Buiten. 

Bij de bessenstruiken in de voedseltuin, is het begin van de vruchten al zichtbaar.

In het gras langs de wegen staan grote groepen Groot ereprijs in bloei. Mooie kleine, bijna blauwe bloemetjes die echt vragen om gefotografeerd te worden. 

In het park, vlak bij de Blauwe druifjes, stond een groepje Wilde hyacinten. Ik was er nu toch, dus ook die gingen op de foto.

Vorig jaar zag ik voor het eerst Pinksterbloemen op de rotonde en het grasveldje voor de gevangenis in Almere-Buiten. Dit jaar kon ik dichter bij huis blijven en stonden deze bloemetjes vlak bij mij in de buurt op een onooglijk grasveldje.

Tot zover een selectie van de foto's die ik gemaakt heb van de voorjaarbloeiers. Wat mijn volgende blog wordt, weet ik nog niet. Misschien de zwaan die weer haar nest langs de sloot heeft gebouwd, of de koolmeesjes die het nestkastje aan mijn schuur weer betrokken hebben, of misschien ook wel iets heel anders? 

Maart - Voorjaar op de Veluwe

In maart zijn wij weer voor bijna 3 weken naar de Veluwe geweest. Het bos was op zich nog erg grauw, maar hier en daar kwamen voorzichtig toch de eerste tekenen van het voorjaar tevoorschijn. Het bos was niet alleen kleurloos maar ook een beetje 'vogelloos'. Je hoorde overal vogels fluiten, alleen lieten zij zich heel weinig zien. Op de voerplankjes bleven het vogelzaad en de pinda's soms een paar dagen onaangeroerd liggen en de pindakaas pot, anders niet aan te slepen, hing bijna een week voordat de bodem in zicht kwam. Misschien waren zij druk bezig met een nestje bouwen of een partner zoeken óf komt het door de roofvogel die in de buurt van het huis zijn plekje heeft gevonden. Ik heb geen idee. 

Nu naar de foto's van de maand maart. Ik begin met de vogels. Bijzonder vind ik het dat in een dode boom langs de oprit naar het huis, een bonte specht haar nest wil maken. Eén keer heb ik haar, van achter de auto om haar niet te storen, gefotografeerd toen zijn door de ingang naar buiten keek. Ik voelde mij net een paparazzi. 

Door het mooie weer kwam de paddentrek al in de tweede week van maart goed op gang. Mijn speurtocht naar een vrouwtje met een mannetje op haar rug verliep niet erg succesvol. Wel kwam ik deze twee mannetjes tegen op weg naar de vijver om hun geluk te beproeven. 

Tijdens één van mijn speurtochten langs de vijver werd ik gadegeslagen door deze gans die het voor deed komen alsof hij sliep, maar dan wel met zijn ogen open. 

Om de gans niet verder te storen, heb ik een ander plekje langs de vijver gezocht om verder te speuren naar de padden. Opeens hoorde ik een hoop kabaal; het bleek een eend te zijn die uitgebreid, luidruchtig en nogal spetterend een bad nam.

Maart is natuurlijk ook de tijd van de lammetjes die geboren worden. Bij de schaapskooi op de Ginkelse Heide bij Ede waren half maart de lammetjes geboren. Zij lagen óf bij hun moeder (slapend) van het zonnetje te genieten óf renden achter elkaar aan en maakten rare bokkensprongen in de omheining bij de stal. Zo leuk om te zien! Als de lammetjes geboren zijn, is voor mijn gevoel de lente echt begonnen.

Het komt niet vaak voor dat de IJslandse paarden (of pony's) op de Posbank (Nationaal park de Veluwezoom) zo dichtbij staan. Het gaf mij mooi de gelegenheid om ze te fotograferen, terwijl zij ongestoord door bleven grazen.

Ik hoopte dat dit jaar, gezien het vroege voorjaar, de Bosanemonen voor het einde van de vakantie in bloei zouden staan bij Kasteel Staverden (tussen Uddel en Ermelo). Na er al een paar keer naartoe te zijn geweest, echter zonder succes, had ik op de allerlaatste dag van onze vakantie het geluk dat er net knopjes van de bosanemonen boven de grond uitkwamen. Hele stukken van het gras kleurden wit, net een tapijt dat daar uitgerold was. Jammer dat ik geen mooie foto's van de bloem in volle glorie heb kunnen maken, maar ik heb in ieder geval wel een paar foto's van de anemoontjes in knop. Beter iets dan niets, toch?!

Je kunt het niet goed op de foto's zien, misschien een beetje op de laatste foto, de mooiste knopjes van de bosanemonen stonden langs het water op een hele schuine waterkant. Om ze op de foto te krijgen, was nog een hele uitdaging. Het is gelukt, zonder natte kleren te hebben gekregen. Het resultaat zie je hier boven.

Teruglopend richting de parkeerplaats bij het kasteel Staverden, stonden in de berm langs de weg volop krokussen in bloei of in de knop met daartussen nog bloeiende sneeuwklokjes. Wat een prachtig en indrukwekkend gezicht. 

Tsja, aan alles komt een end; tijd om weer terug naar Almere te gaan. Wij hebben genoten van onze vakantie, het mooie weer en alles wat wij gezien hebben op de Veluwe.  

  

 

 

Januari - Nog meer sneeuw

De eerste week van januari was natuurlijk geweldig met de flinke laag sneeuw. Eindelijk, na 5 jaar weer een echte winterse periode. Wie had toen kunnen bedenken dat er eind januari nog een keer sneeuw zou vallen? Voor mij was het in ieder geval een complete verrassing.

Vanaf eind januari tot en met de eerste week van februari waren wij op de Veluwe. De eerste avond begon het laat een klein beetje te sneeuwen. Alles was bedekt met een dun laagje poedersneeuw. De volgende ochtend lag er een behoorlijke laag sneeuw. Wat een verrassing!

Na het ontbijt snel mijn jas en schoenen aangetrokken en een wandeling over de hei en door het Otterlose bos gemaakt. Wat een sprookjes wereld! Er waren nog niet veel mensen op pad en het was zo ontzettend stil. 

Voor ons vakantiehuis was de huls bedekt met een dikke laag sneeuw. Jammer dat de rode bessen ontbraken, anders was het helemaal een mooi plaatje geweest. 

Als eerste ben ik naar de hei met de zandverstuiving gelopen. Op de hei staan prachtige vliegdennen. Zo bijzonder door hun vorm. Het licht op de hei was heel apart. Soms leek het alsof ik in een zwart/wit film terecht was gekomen. 

Vanaf de hei nog een rondje door het Otterlose bos gemaakt. Zelfs de dunste takjes van de bomen waren bedekt met sneeuw. 

Inmiddels was het alweer een beetje aan het dooien en viel er sneeuw vanuit de bomen naar beneden. Jammer, maar ik heb meer dan genoten van mijn wandeling in de sneeuw. Dan maar terug naar huis en lekker opwarmen met een kop thee bij de open haard.