Januari - sneeuw!

Wat een mooi begin van 2026. In de eerste week van januari was er sneeuw. Niet van dat poedersneeuw, maar echt een laag van een aantal centimeters dik. Niet alleen voor de kinderen was het dikke pret, ook volwassenen genoten volop van de sneeuw. Er werden sneeuwpoppen gemaakt en de slee kon van zolder gehaald worden. De sneeuw gaf helaas ook de nodige overlast in de zin van gladde wegen, ongelukken en het openbaar vervoer dat niet meer kon rijden. 

De natuur was prachtig en dat moet natuurlijk op de foto. De onderstaande foto's zijn bij mij in de buurt gemaakt. Het plantsoen aan het einde van de straat waarin ik woon, wordt omringd door bomen. De sneeuw was tegen de stammen opgestoven en dat maakte van de boomstammen een waar kunstwerk. 

Langs de sloot staan grote treurwilgen. De takken van de bomen waren volledig bedekt met sneeuw en dat maakte de bomen heel bijzonder. 

Hiervandaan ben ik doorgelopen naar het park bij mij in de buurt. Het was er druk met mensen die de kans om een wandeling door de sneeuw te maken niet voorbij wilden laten gaan. 

In het park kwam ik 2 buren tegen die allebei een pup hebben. Zij zagen voor het eerst sneeuw en dat was natuurlijk ontzettend interessant. Dit gold niet voor Puck (9 maanden), een kruizing tussen een dwergpoedel en een toypoedel. Zij wist niet of zij het nu wel of niet leuk moest vinden. Uiteindelijk is zij er maar bij gaan zitten om alles eens goed te overdenken en in zich op te nemen.

Heel anders was het bij Fleur, een golden retriever van 7 maanden. Fleur wist van gekkigheid niet wat zij moest doen: als een dwaze rende zij door de sneeuw, ging erin liggen rollen en graven om vervolgens doodmoe naar huis te gaan.

Al snel daarna begon het te dooien en was de sneeuwpret voorbij. Op dat moment wist ik nog niet dat wij aan het eind van de maand nog een keer sneeuw zouden krijgen. Hier gaat mijn volgende blog over: sneeuw op de Veluwe. 

Aan tafel!

Ik neem jullie in dit blog even mee (terug) naar de Vlindertuin bij mij om de hoek. Afgelopen vrijdag liep ik na het avondeten met onze 'logeer Teckel Skip' nog een rondje door het park en via de vlindertuin weer terug naar huis.

Skippy

 

De vlinders hadden hun slaapplaats al opgezocht, maar voor de bijen en hommels was het spitsuur. Ik denk dat de bel voor het avondeten geklonken had. Op heel veel Zonnebloemen deden zij zich tegoed aan de nectar en hadden het daarmee zo druk dat zij niet eens merkte dat ze op de foto gingen. De foto's zijn gemaakt met een Samsung A8 smartphone.

 

 

 

 

 

Tot de volgende keer!
Annette

Riley, mijn maatje

Omdat ik het de komende weken rustig aan moet doen vanwege een nieuwe heup die ik vorige week gekregen heb, heb ik nu de tijd om mijn foto-archief door te spitten en te ordenen.

Hierbij kwamen de laatste foto's van mijn Riley voorbij. Tsja, Riley mijn maatje, mijn grote lobbes …….. de tranen lopen weer over mijn wangen. Riley werd geboren op 1 januari 2011 als Max van de Eldanimo, maar wij vonden de naam Riley leuker en die hoor je ook minder dan Max. Een prachtige, vrolijke, lieve, zeer actieve Berner Sennen met een lekkere eigenwijze toet. Vanaf het moment dat hij met ons mee naar huis ging, was het goed. Hij vond het heerlijk bij ons. Helaas hebben wij in augustus 2018, veel te vroeg, afscheid van hem moeten nemen. Vanwege slijtage en daardoor een vergroeiing in zijn rug raakte hij verlamd en hadden wij geen andere keus dan hem in te laten slapen. Wij missen hem nog steeds heel erg en dat zal ook nog wel een tijd zo blijven.

En actie ………….!

Wie is die rare snuiter die terugkijkt vanuit het water?

Niet storen …… ik ben op vakantie!

Eten???? Riep iemand eten ……….?

Hoorde ik de koekjestrommel?

Ik ben de trotse eigenaar van deze prachtige stok …….

Ik zie, ik zie wat jij niet ziet ………...

Heerlijk die sneeuw, ik blijf nog even ………….

Water! …… goh, wat heb ik een vreselijke dorst!

Oppassen dat ik niet over mijn tong struikel …….

Moet ik nu alweer op de foto???? Ik kijk niet hoor!

 

 

Tot de volgende keer!

Annette