Augustus - Vlinders en libellen

Dit is mijn laatste blog met vlinderfoto's voor dit jaar. Tijdens onze vakantie in Zwitserland heb ik een flink aantal foto's van vlinders en libellen kunnen maken. De tuin bij ons vakantiehuis ligt van zonsopkomst totdat hij achter de bergen verdwijnt, volop in de zon. Er staan veel aantrekkelijke bloemen voor de vlinders, bijen, hommels etc. De libellen zijn meer geïnteresseerd in de grote vijver. Door het uitblijven van regen, waren veel bloemen al behoorlijk op hun retour of al helemaal verdort. 

Voor het eerst is het mij gelukt om foto's van vlinders in hun vlucht te kunnen maken. Ze zijn misschien niet helemaal perfect, maar ik ben er blij mee en daarom laat ik ze hier zien.

Iedere dag kwam zij voorbij; de Koninginnepage. Eerst als een schaduw boven het zonnescherm om vervolgens meestal op de vlinderstruik te landen. Iedere dag hetzelfde ritueel. Bij een aantal Koninginnepages waren de vleugels, met name aan de achterkant, beschadigd. Een enkeling was nog helemaal 'in tact'. 

Eén dag liet het Icarusblauwtje zich heel even zien. De Rudbeckia was zijn favoriete plant. Het Icarusblauwtje steekt mooi af tegen de gele bloemen, alleen jammer dat het licht hard was. Wat leuk dat het blauwtje besloot om op het moment dat ik de foto's maakte, besloot om weg te vliegen. Het leverde, voor mij in ieder geval, bijzondere plaatjes op. 

De Distelvlinder heb ik bij mij in Almere dit jaar niet gezien. Tijdens de vakantie was zij een vaste gast in de tuin. Ook hier was de Vlinderstruik de favoriet voor de nectar. Later in de middag was een door de zon opgewarmde steen ook zeer aantrekkelijk.

De Atalanta liet zich niet makkelijk fotograferen. Dat kwam doordat ze maar even ergens op gingen zitten om vervolgens bij een kleine beweging, weer snel weg te vliegen. Twee keer heb ik een foto van de Atalanta kunnen maken, waarvan de foto op de kiezelsteentjes niet zo mooi is. 

Van het Koolwitje heb ik maar één foto gemaakt waar ik wel tevreden mee ben.

Een hele trouwe gast in de tuin was het Hooibeestje. Iedere dag zaten er meerderen op de Rudbeckia. Op de eerste foto zie je mooi de haartjes op de vleugeltjes van dit kleine vlindertje. Kijk eens goed naar de laatste foto..... heb je ooit zo'n treurig kijkend vlindertje gezien?

Dit was de eerste keer dat ik een Argusvlinder heb gezien. Heel leuk om deze vlinder dan tijdens de vakantie te kunnen fotograferen. Eén keer zat zij op een stuk karton (dat is dus een waardeloze foto) en één keer op de Vlinderstruik. 

De laatste foto's van de vlinders zijn die van de Kolibrievlinder. Ik vind het iedere keer weer bijzonder om te zien hoe deze vlinder vliegensvlug haar vleugels beweegt en met haar lange tong de nectar opzuigt. Zij komt aanvliegen en voordat je het weet is zij alweer weg. 

De vijver was het terrein van de Libellen en dan met name de Paardenbijter. Het mannetje vloog druk in de rondte (iedere keer hetzelfde patroon) en het vrouwtje zette, volgens mij, eitjes af. 

Deze bejaarde Paardenbijter bekeek het allemaal vanaf een steen bij de vijver. Haar vleugels zijn flink beschadigd. Ik denk dat het mannetje haar te pakken heeft gehad. Op de onderste foto klimt zijn via het riet uit het water nadat het mannetje met veel kabaal van deze plek wegvloog.

Dit blog sluit ik af met nog een paar foto's van andere bezoekers aan de tuin. 

Honingbij

Zwarte houtbij

Honingbij

Tot de volgende keer!

 

 

 

Juli - Alweer de Veluwe

In de maand Juli zijn wij 2 weken naar de Veluwe geweest. Even lekker bijkomen van een aantal zeer vermoeiende en intensieve weken in de afgelopen maand. Mijn beste vriendin, met wie ik opgegroeid ben, aan allerlei toeters en bellen in het ziekenhuis te zien liggen, laat je niet in de koude kleren zitten. Haar zoveel mogelijk te ondersteunen en er voor haar te zijn is dan veel belangrijker dan het fotograferen. Gelukkig is alles weer goed gekomen.

Nu dan door naar de foto's die ik in die 2 weken op de Veluwe gemaakt heb. Ik kan het niet laten om de vogels rondom het huis op de foto te zetten. Ik zit dan heerlijk op het terras te genieten van het mooie weer en al het vrolijke gefladder om mijn heen. Hieronder een paar foto's.

Het Pimpelmeesje in de Hulsstruik zat op zijn gemak alle drukte rondom de voerplankjes te bekijken.

Ook de Vlaamse gaai vond het wel best om nog even op een rustiger moment te wachten om naar de voerplankjes te gaan.

Het Roodborstje bekeek de omgeving vanuit de Leisterbes.

En de jonge Pimpelmees met een "bad hair day" zat op zijn manier mooi te wezen op de resten van een afgebroken tak.

Op een veld dat jaren geleden als parkeerplaats dienst deed, maar nu is teruggegeven aan de natuur, is het volop genieten van onder andere vlinders en libellen. Het is mooi om te zien hoe de natuur zich hier ontwikkelt. Ik heb hier veel foto's kunnen maken van de Kleine- en Bruine vuurvlinder. Eerst de Kleine vuurvlinder.

Deze twee Kleine vuurvlinders weken niet van elkaars zijde.

Een achtervolging door een Sluipwesp.

Gevolgd door de foto's van de Bruine vuurvlinder.

Eerst zat er één 

tot plotseling een tweede erbij kwam. Dat was toch een mooi 'cadeautje'

Op deze foto zie je mooi de vegetatie die op het veld groeit.

Naast de Vuurvlinders heb ik ook nog twee andere soorten vlinders kunnen fotograferen die ik nog niet eerder gezien had. Ook deze twee waren qua afmeting erg klein.

Metaalvlinder (vleugellengte van 12 tot 16 mm) die vooral vliegt bij zonnig weer.

Zuringspanner (vleugelwijdte tussen de 20 en 26 cm) is een dagactieve nachtvlinder. Deze soort komt veel op zandgrond voor.

Niet alleen de vlinders hebben het op dit veld naar hun zin. Ook Libellen vinden het hier goed vertoeven.

Vuurlibel (lengte 36 à 45 mm). De (uitgekleurde) mannetjes zijn grotendeels dieprood gekleurd, terwijl (oude) vrouwtjes flets bruin worden. 

Watersnuffel (v) is een 29 à 36 mm grote (water)juffer. De mannetjes vliegen pal over het water, de vrouwtjes zijn in de vegetatie te vinden.

Omdat er veel Jakobskruid op het veld groeit, was de rups van de Jakobsvlinder er ook te vinden. Niet zo heel veel exemplaren op één plant, maar dat geeft niet.

Dit jaar begon de heide door het mooie weer van de afgelopen maanden, al in de 3e week van juli te bloeien. Voorzichtig kwam er een paarse gloed over de verder, door het uitblijven van regen, op veel plekken dorre heidevlakte. 

Het is zo wie zo genieten op de Veluwe. Op het oude parkeerterrein waar de natuur zich nu zo mooi ontwikkelt, heb ik helemaal genoten van alle vlinders en libellen die daar rondvlogen. Volgend jaar ga ik daar zeker weer naartoe.