In maart zijn wij weer voor bijna 3 weken naar de Veluwe geweest. Het bos was op zich nog erg grauw, maar hier en daar kwamen voorzichtig toch de eerste tekenen van het voorjaar tevoorschijn. Het bos was niet alleen kleurloos maar ook een beetje 'vogelloos'. Je hoorde overal vogels fluiten, alleen lieten zij zich heel weinig zien. Op de voerplankjes bleven het vogelzaad en de pinda's soms een paar dagen onaangeroerd liggen en de pindakaas pot, anders niet aan te slepen, hing bijna een week voordat de bodem in zicht kwam. Misschien waren zij druk bezig met een nestje bouwen of een partner zoeken óf komt het door de roofvogel die in de buurt van het huis zijn plekje heeft gevonden. Ik heb geen idee.
Nu naar de foto's van de maand maart. Ik begin met de vogels. Bijzonder vind ik het dat in een dode boom langs de oprit naar het huis, een bonte specht haar nest wil maken. Eén keer heb ik haar, van achter de auto om haar niet te storen, gefotografeerd toen zijn door de ingang naar buiten keek. Ik voelde mij net een paparazzi.
Door het mooie weer kwam de paddentrek al in de tweede week van maart goed op gang. Mijn speurtocht naar een vrouwtje met een mannetje op haar rug verliep niet erg succesvol. Wel kwam ik deze twee mannetjes tegen op weg naar de vijver om hun geluk te beproeven.
Tijdens één van mijn speurtochten langs de vijver werd ik gadegeslagen door deze gans die het voor deed komen alsof hij sliep, maar dan wel met zijn ogen open.
Om de gans niet verder te storen, heb ik een ander plekje langs de vijver gezocht om verder te speuren naar de padden. Opeens hoorde ik een hoop kabaal; het bleek een eend te zijn die uitgebreid, luidruchtig en nogal spetterend een bad nam.
Maart is natuurlijk ook de tijd van de lammetjes die geboren worden. Bij de schaapskooi op de Ginkelse Heide bij Ede waren half maart de lammetjes geboren. Zij lagen óf bij hun moeder (slapend) van het zonnetje te genieten óf renden achter elkaar aan en maakten rare bokkensprongen in de omheining bij de stal. Zo leuk om te zien! Als de lammetjes geboren zijn, is voor mijn gevoel de lente echt begonnen.
Het komt niet vaak voor dat de IJslandse paarden (of pony's) op de Posbank (Nationaal park de Veluwezoom) zo dichtbij staan. Het gaf mij mooi de gelegenheid om ze te fotograferen, terwijl zij ongestoord door bleven grazen.
Ik hoopte dat dit jaar, gezien het vroege voorjaar, de Bosanemonen voor het einde van de vakantie in bloei zouden staan bij Kasteel Staverden (tussen Uddel en Ermelo). Na er al een paar keer naartoe te zijn geweest, echter zonder succes, had ik op de allerlaatste dag van onze vakantie het geluk dat er net knopjes van de bosanemonen boven de grond uitkwamen. Hele stukken van het gras kleurden wit, net een tapijt dat daar uitgerold was. Jammer dat ik geen mooie foto's van de bloem in volle glorie heb kunnen maken, maar ik heb in ieder geval wel een paar foto's van de anemoontjes in knop. Beter iets dan niets, toch?!
Je kunt het niet goed op de foto's zien, misschien een beetje op de laatste foto, de mooiste knopjes van de bosanemonen stonden langs het water op een hele schuine waterkant. Om ze op de foto te krijgen, was nog een hele uitdaging. Het is gelukt, zonder natte kleren te hebben gekregen. Het resultaat zie je hier boven.
Teruglopend richting de parkeerplaats bij het kasteel Staverden, stonden in de berm langs de weg volop krokussen in bloei of in de knop met daartussen nog bloeiende sneeuwklokjes. Wat een prachtig en indrukwekkend gezicht.
Tsja, aan alles komt een end; tijd om weer terug naar Almere te gaan. Wij hebben genoten van onze vakantie, het mooie weer en alles wat wij gezien hebben op de Veluwe.
