Januari - Nog meer sneeuw

De eerste week van januari was natuurlijk geweldig met de flinke laag sneeuw. Eindelijk, na 5 jaar weer een echte winterse periode. Wie had toen kunnen bedenken dat er eind januari nog een keer sneeuw zou vallen? Voor mij was het in ieder geval een complete verrassing.

Vanaf eind januari tot en met de eerste week van februari waren wij op de Veluwe. De eerste avond begon het laat een klein beetje te sneeuwen. Alles was bedekt met een dun laagje poedersneeuw. De volgende ochtend lag er een behoorlijke laag sneeuw. Wat een verrassing!

Na het ontbijt snel mijn jas en schoenen aangetrokken en een wandeling over de hei en door het Otterlose bos gemaakt. Wat een sprookjes wereld! Er waren nog niet veel mensen op pad en het was zo ontzettend stil. 

Voor ons vakantiehuis was de huls bedekt met een dikke laag sneeuw. Jammer dat de rode bessen ontbraken, anders was het helemaal een mooi plaatje geweest. 

Als eerste ben ik naar de hei met de zandverstuiving gelopen. Op de hei staan prachtige vliegdennen. Zo bijzonder door hun vorm. Het licht op de hei was heel apart. Soms leek het alsof ik in een zwart/wit film terecht was gekomen. 

Vanaf de hei nog een rondje door het Otterlose bos gemaakt. Zelfs de dunste takjes van de bomen waren bedekt met sneeuw. 

Inmiddels was het alweer een beetje aan het dooien en viel er sneeuw vanuit de bomen naar beneden. Jammer, maar ik heb meer dan genoten van mijn wandeling in de sneeuw. Dan maar terug naar huis en lekker opwarmen met een kop thee bij de open haard. 

 

Januari - sneeuw!

Wat een mooi begin van 2026. In de eerste week van januari was er sneeuw. Niet van dat poedersneeuw, maar echt een laag van een aantal centimeters dik. Niet alleen voor de kinderen was het dikke pret, ook volwassenen genoten volop van de sneeuw. Er werden sneeuwpoppen gemaakt en de slee kon van zolder gehaald worden. De sneeuw gaf helaas ook de nodige overlast in de zin van gladde wegen, ongelukken en het openbaar vervoer dat niet meer kon rijden. 

De natuur was prachtig en dat moet natuurlijk op de foto. De onderstaande foto's zijn bij mij in de buurt gemaakt. Het plantsoen aan het einde van de straat waarin ik woon, wordt omringd door bomen. De sneeuw was tegen de stammen opgestoven en dat maakte van de boomstammen een waar kunstwerk. 

Langs de sloot staan grote treurwilgen. De takken van de bomen waren volledig bedekt met sneeuw en dat maakte de bomen heel bijzonder. 

Hiervandaan ben ik doorgelopen naar het park bij mij in de buurt. Het was er druk met mensen die de kans om een wandeling door de sneeuw te maken niet voorbij wilden laten gaan. 

In het park kwam ik 2 buren tegen die allebei een pup hebben. Zij zagen voor het eerst sneeuw en dat was natuurlijk ontzettend interessant. Dit gold niet voor Puck (9 maanden), een kruizing tussen een dwergpoedel en een toypoedel. Zij wist niet of zij het nu wel of niet leuk moest vinden. Uiteindelijk is zij er maar bij gaan zitten om alles eens goed te overdenken en in zich op te nemen.

Heel anders was het bij Fleur, een golden retriever van 7 maanden. Fleur wist van gekkigheid niet wat zij moest doen: als een dwaze rende zij door de sneeuw, ging erin liggen rollen en graven om vervolgens doodmoe naar huis te gaan.

Al snel daarna begon het te dooien en was de sneeuwpret voorbij. Op dat moment wist ik nog niet dat wij aan het eind van de maand nog een keer sneeuw zouden krijgen. Hier gaat mijn volgende blog over: sneeuw op de Veluwe.